நண்பர்கள் தினம்

காற்றுவங்க கடற்கரை சென்றேன் கைகட்டு  வேண்டும்மா என்றார்கள்
ஏன் என்று கேட்டேன். நண்பர்கள் தினம் என்றார்கள்

புன்னகைத்து பக்கத்திலிருக்கும் பூங்காவிற்கு சென்றேன்
பூங்கொத்து வேண்டும்மா என்றார்கள்
ஏன் என்று கேட்டேன். நண்பர்கள் தினம் என்றார்கள்

வழிமறித்து வாழ்த்து அட்டை வேண்டுமா என்றார்கள்
ஏன் என்று கேட்டேன். நண்பர்கள் தினம் என்றார்கள்

இவற்றை தர எனக்கு நண்பர்கள் யாரும் இல்லை என்றேன்
மணிக்கு ஆயிரம், நண்பர்கள் வேண்டுமா என்றார்கள்!

©Balaji Palanidurai

கவிதை

எத்தனை கவிஞர்கள் நமக்குள்
எத்தனை நினைவுகள் மனத்திற்குள்
எத்தனை நண்பர்கள் இந்த உலகில்
எத்தனை தூரம் நம் நடுவில்

குறைந்தது தூரம், பெருகியது நட்பு
கலைந்தது கூச்சம், நிறைந்தது உணர்வு
விலகியது தயக்கம், கூடியது உற்சாகம்
அடங்கியது உற்சாகம், தலைதூக்கியது கவிதை....

... தன்னடக்க கவிதை, தாகம் தீர்க்கும் கவிதை, தானாக வந்த கவிதை !!!


©Balaji Palanidurai

92 onceagain, onceagain in 42

Down memory lane some went
From around the world they had descent

Aliens most felt they will be
Wished, secretly they did to be a queen bee

Selfies millions they took, groupies while it was sunny
Smiles zillions they shared almost calling each other honey

Beautiful they were inspite of few extra pound and flesh
Bountiful they shared hugs and memories that still felt fresh

Years ago they departed with a book full of signatures
Tears filled most eyes when they saw a book with their caricature

The lane they traveled was aptly christened  "92 onceagain"
Friends they were and will be always, to celebrate again and again.
.....

©Balaji Palanidurai
I wrote this  poem about our school reunion after 25 years. 50 of us came together from across the globe.